Welkom by PENdit.za

Vir talentvolle Afrikaanse skrywers wat graag hul werk wil publiseer en met ander wil deel.

Wat bied ons aan?

Wil jy graag as skrywer jou manuskrip in boekvorm sien? Drome word waar by PENdit.za. Afgesien van ons verskeie dienste, kan ons jou boek publiseer. Ons sal jou boek proeflees, redigeer en selfs die uitleg hanteer en buiteblad ontwerp. Ons kostes vergelyk uitstekend met die mark aangesien ons ons pryse kan aanpas. PENdit.za se publikasie – VLERKE en SES DAE – is deur ons lede as van die beste publikasies vir 2018 / 2019 aangewys. Dus is jou manuskrip in goeie hande. Ons derde publikasie word binnekort uitgereik. Hierdie kortverhaalbundel handel oor tyd en tydperke oor die eeue heen met TYDPALET as tema. Ons lede op ons Facebookblad neem aan hierdie verskillende skryfuitdagings deel - jy kan ook! Sluit aan as lid op Facebook - PENdit.za. Beantwoord die drie vrae en ons aanvaar jou as lid.

Blootstelling aan Uitgewers

Blootstelling aan Uitgewers

Ons lede word in die kollig geplaas en aan groot uitgewers bekendgestel. Dus is ons goedgekeurde lede en hul skryfwerk van hoogstaande gehalte.
Ons blad word aan verskeie platforms gekoppel om jou meer blootstelling te gee. Dus stel ons voor dat ALLE SKRYFWERK eers geproeflees word alvorens dit op hierdie blad verskyn. PENdit.za Prima-lede trek groot voordeel uit ons Skrywersprofielblad.
Registreer by ons en sien jou skrywe pronk op 'n rak!

Slypskool

Slypskool

Ons bied 'n slypskool aan met unieke modules om jou as skrywer te slyp.
PENdit se aanbieders is nie net gewillige leermeesters nie, maar ook goeie skrywers wat met raad en daad dwarsdeur die slypskool advies verleen. Werkstukke word verskaf waar lede hulle nuutgevonde kennis kan toets. Hulle word ook aan hierdie werkstukke geëvalueer.
Daar word van lede verwag om aan die einde van die slypskool ʼn kortverhaal van ongeveer 1,500 woorde in te handig. Die beste verhaal kom in aanmerking vir publikasie. Erkenning word ook aan lede toegeken in die vorm van ’n besonderse sertifikaat.

Publikasies

Publikasies

Stories, kortverhale en enige ander manuskripte kan gepubliseer word onder die vaandel van PENdit.za. Ons plaas ook gekeurde werke van ons lede op hierdie blad.
Kompetisies word gereeld geplaas. Wenners van hierdie kompetisies se werk word gepubliseer deur PENdit.za in bundels soortgelyk aan ons Keurbundels – VLERKE en SES DAE – wat op ons webblad geadverteer word.
Ander instansies wat soortgelyke kompetisies bied waar prysgeld en ander pryse aangebied word, word ook op hierdie webblad geadverteer. Hou gerus ons plasings dop.
Ons stuur ook 'n tweeweeklikse nuusbrief uit, PENbrief - waarin 'n magdom artikels voorkom wat as hulpbronne dien vir ons lede. Kyk gerus na ons POSTE.

Ons PENdit.za Span

Ons stel ons graag aan jou voor.

Kommentaar van ons lede

Hierdie is die BESTE webblad om jouself bloot te stel aan uitgewers en ook om jou werk te publiseer. PENdit.za se slypskool het my so baie geleer en my gevorm as 'n passievolle skrywer - Landie van Rooyen

img

Ons slypskool maak gebruik van die beste module wat verskeie onderwerpe dek, onder andere, beplanning van verhaal, vertrekpunte, persoonsvertellers, karakters en dialoog - om net 'n paar te noem. Verryk jou kennis - laat jou pen praat.

Ronel Dunn & Bets Koen - Slypskoolsaamstellers en -aanbieders

PENdit.za Nuus

Ons heel nuutste plasings (POSTS) word hier aangewys. Vir ouer poste, klik op die artikel se naam wat regs op elke bladsy verskyn. By SLYPSKOOL word hulpbronne aangedui waarvan jy gebruik kan maak.

Moedertaaldag – kompetisie vir lede

KOMPETISIE – MOEDERTAALDAG, 21 Februarie 2020

Februarie is Moedertaalmaand, met die hoogtepunt Moedertaaldag wat wêreldwyd op 21 Februarie gevier word.

‘In jou ouerhuis leer jy praat, hoor, dink, voel … leer jy om mens te wees. In jou moedertaal verwoord jy jouself die maklikste en duidelikste.’ – Afrikaans.com

Ons nooi jou uit om die wêreld te vertel wat jý dink van jou moedertaal.

WOORDE: ongeveer 35 woorde

SLUITINGSDATUM: 18 Februarie 2020

WEN: R200.00 kontant, geborg deur PENdit.za. Wenner sal op 19 Februarie 2020 aangekondig word. Die wenner se skrywe en profielfoto sal in PENbrief én op PENdit.za se webwerf verskyn.

  1. Almal mag deelneem.
  2. Die oorsprong van jou bewoording moet jou eie wees.
  3. Net een inskrywing per lid.

 

INSKRYWING: Vir logistiese redes word nét inskrywings aanvaar wat per e-pos gestuur word na info@pendit.co.za. Inskrywings as kommentaar word nie aanvaar nie.

Skrywersblok, ons gee raad!

Takel skrywersblok

Is die gevreesde skrywersblok ‘n kwint of ‘n kwaal, of bestaan dit werklik? Wat moet ek maak om uit te vind, en hoe moet ek dit benader en behandel?

 

Hier is ‘n plan, daar is natuurlik nog baie: 

Skryf eers die einde, of die hoogtepunt, die draaipunt of die krisis. Of enige ‘lekker’ deel uit jou storie: ‘n wilde aksietoneel of ‘n bekgeveg tussen twee karakters. Laat die skryfsappe vloei. Gaan mal! Wonder jy of en waarom dit skrywersblok sal teenwerk?

  1. Dit ruk jou uit jou gemaksone en stimuleer die skrywersenergie.
  2. Dit dwing jou om verder te kyk, en om na te dink oor hoe die karakter gedurende die krisis sal optree.
  3. Dit lei tot nuwe perspektiewe, insigte en idees.
  4. Die karakter se optrede teen die einde bepaal hoe jy die karakter, die gebeure en die probleem of doel aan die begin moet voorstel.
  1. Deur die krisis, klimaks en einde te skryf stel jy aan jouself ’n doel waarop jy kan afstuur.
  2. Die meeste skrywers herskryf die begin honderde kere en rammel die einde af. Deur die einde aan die begin te skryf sal jy dit meermale besoek en verfyn.
  3. Maak notas oor die eienskappe van die karakters.
  4. Gesels met vriende oor jou idees en vra vrae wat jou moontlik kan inspireer.
  5. Lees meer oor die onderwerp en doen navorsing. Dit stimuleer jou nuuskierigheid!

LEER MEER: http://pendit.co.za/slypskool-unieke-modules-vir-skrywers/

BOEKOMSLAG: https://nicoschamrel.wordpress.com/ns-kreatiewe-ontwerp/

Direkte en indirekte rede

Direkte en indirekte rede: ’n gedwaal in die duister

 

As daar nou een onderwerp is waarmee daar in Afrikaansonderrig kleigetrap word, is dit die direkte en indirekte rede. Die redes daarvoor is veelvuldig én veelvoudig, maar die oerdwaling het gekom, vermoed ek, by die behoefte om “maklike” reëls te skep waarmee kinders “maklik” onderrig en “maklik” geassesseer kan word. Intussen het hierdie “maklike” reëls so ver van die werklikheid verwyder geraak dat ’n hele geslag taalgebruikers glo hulle kan die taal van hulle harte en monde en sinne nie beheers nie. Dit maak van hulle vreemdelinge in hulle moedertaal, en ons verloor nie net hulle belangstelling nie, ons verloor hulle entoesiasme en hulle passie vir die taal.

Maar goed, kom ons begin by die begin: Waarom moet leerders leer hoe direkte en indirekte rede werk? Omdat sekere tekste en kontekste van die skrywer vereis om ’n spreker se woorde oor te vertel of te rapporteer. (In Engels is “reported speech” ’n sinoniem vir “indirect speech”.) Direkte rede word byvoorbeeld by uitstek in fiksietekste gebruik. In tekste soos koerantberigte, rubrieke, notules en verslae raak aanhalings van iemand se direkte woorde al hoe minder bruikbaar. Wat meer is, selfs in fiksietekste is daar soms geleenthede waar die verteller vir die leser vertel wat ’n karakter gesê het. Die probleem is net: Die aard van die indirekte rede verskil na gelang van die teks, en dis hier waar die skoolreëls leerders liederlik in die steek laat.

Ek vermoed almal weet waarna ek verwys as ek van “skoolreëls” praat. Elke skoolhandboek het hulle en almal lyk min of meer soos die voorskrifte in hierdie Wikipedia artikelek word hy of syons word hullehier word daargister word die vorige dag, ens. Leerders leer dié lysie omskakelings soos papegaaie en siedaar, indirekte rede onder die knie. In die eksamen is daar ’n vraag soos die volgende:

Skryf die volgende sin oor in die indirekte rede:
Piet vra vir Jan: “Kom jy môre hiernatoe?”

En dan pas die leerder die omskakelings toe en kom vorendag met:

Piet vra vir Jan of hy die volgende dag soontoe gaan.

Juffrou sien na, regmerkie (of meestal nie), almal slaak ’n sug van verligting, blaai verder en troos hulle daaraan dat hulle gedoen het wat die leerplan vereis.

Maar dan kom ’n arme siel wat verder gedink het as wat die reël lank is by die Taaltannie uit en vra: “Maar hoekom kan dit nie wees Piet vra vir Jan of hy môre hiernatoe kom nie?” En dan sê die Taaltannie: “Dis reg so, dit kan ook.” Grootskaalse verwarring, want wat nou van die reëls, en wat nou van die eksamen?

Kom ons vergeet net ’n oomblik van Wikipedia en die handboek en die skoolreëls en voorskrifte, en kom ons kyk net of ons kan bepaal hoe die taal werk. (En ons hou terselfdertyd in gedagte dat taal die reëls maak; die reëls maak nie die taal nie.)

 

Konteks A: In ’n fiksieteks is daar twee karakters, Piet en Jan. Die outeur van die teks laat hulle gesels en skep dialoog om die gesprek weer te gee. In die dialoog is daar, benewens die karakters, ’n derdepersoonsverteller. Die teks lyk so:

Piet vra vir Jan: “Kom jy môre hiernatoe?”

In hierdie sin is Piet vra vir Jan die verteller se teks. “Kom jy môre hiernatoe?” is Piet se dialoogbeurt, wat in die direkte rede geskryf word.

Later in die teks besluit die skrywer om nie direkte rede vir die dialoog te gebruik nie, maar om die gepraat deur die verteller weer te gee. Dit lyk so:

Piet vra vir Jan of hy die volgende dag soontoe kom.

 

Konteks B: In ’n fiksieteks is daar twee karakters, Piet en Jan. Die storie word uit Jan se oogpunt vertel, en Jan is ook die eerstepersoonsverteller. Piet kry sy dialoogbeurt, maar Jan se reaksie word nie in die direkte rede geplaas nie, want Jan se reaksie is eerstepersoonsvertellerteks.

“Kom jy môre hiernatoe?” vra Piet.

Piet vra vir my of ek môre hiernatoe kom. Hiernatoe! Is hy mal?!

 

Konteks C: Tydens ’n kerkraadsvergadering moet die voorsitter, Piet, met die ondervoorsitter, Jan, reëlings tref. Die sekretaris, Koos, moet die verloop van die gesprek notuleer.

Piet vra vir Jan: “Kom jy môre hiernatoe?”

 

In die notule skryf Koos:

Piet vra vir Jan of hy die volgende dag hiernatoe kom.

(Ja, dis hiernatoe, want kerkraadsvergaderings word altyd in dieselfde plek gehou en die notule word voorgelees in dieselfde plek as waar die vergadering plaasgevind het.)

 

Konteks D: ’n Joernalis doen ’n ondersoek na korrupsie. Hy besoek die kantoor van die wyksraadslid en hoor hoe die raadslid, Piet, vir sy adjunk, Jan, vra:

“Kom jy môre hiernatoe?”

Die joernalis skryf in sy berig:

Piet het vir Jan gevra of hy die volgende dag soontoe gaan.

Wat probeer ek hiermee illustreer? Twee goed:

  1. Geen mens kan van enige taalgebruiker, hoe bevoeg ook al, verwag om te besluit wanneer hier of daar, hiernatoe of soontoe, nou of toe, gister of die vorige dag, môre of die volgende dag van pas is sonder om die konteks (wat insluit vertellersperspektief, wie “ek” is, waar “hier” is en wanneer “nou” is) en die tekstipe (roman, drama, berig, verslag, notule, verklaring, dagboek, rubriek) te gee nie. Enige toets- of eksamenvraag wat dus lui “Skryf die volgende sin oor in die indirekte rede” doen die leerders onreg aan.
  2. In Engels word tekste by verstek in die verlede tyd geskryf. In Afrikaans word fiksietekste en notules by verstek in die historiese teenwoordige tyd geskryf. Berigte, verslae, dagboeke en verklarings word in die verlede tyd geskryf. Geen mens kan van enige taalgebruiker verwag om te weet watter tyd om by indirekte rede te gebruik as die gebruiker nie weet in watter tekstipe die indirekte rede aangewend gaan word nie. Rigiede nasienriglyne oor teenwoordige tyd wat teenwoordige tyd en verlede tyd wat verlede tyd bly sonder dat daar uitdruklik aangedui word vir watter soort teks die omskakeling gedoen word, verontreg ook die leerders.

Afgesien van al hierdie kwessies word die rede waarom leerders die konvensies met betrekking tot direkte en indirekte rede moet aanleer, myns insiens heeltemal uit die oog verloor. Om van hulle te verwag om vreemde, gemaakte sinne vol strikke en vangplekke volgens ’n formule na kunsmatige, onbruikbare taalbousels om te skakel, is ’n steriele oefening. Ek weet van geen volwasse taalgebruiker wat in die “regte lewe” so moet sit en sinne omskakel nie. Taalgebruikers moet in die “regte lewe” tekste kan genereer, en hulle moet weet hoe dialoog, tyd en bywoordelike bepalings in verskillende soorte tekste hanteer word.

In fiksie hanteer ’n mens dialoog hoofsaaklik in die direkte rede. Aspirantskrywers se grootste tegniese flater is dat hulle groot dele van die teks deur die verteller laat vertel in plaas daarvan om dialoog te skep. Dit is baie sinvoller om vir kinders ’n stuk vertelde teks in die indirekte rede te gee (die verkeerde styl) en dan vir hulle te sê om dialoogbeurte met direkte rede vir die karakters (die regte styl) te skep. As hulle die leestekens reg aanwend (kyk hoofstuk 13 in die Afrikaanse woordelys en spelreëls) en weet hoe om die historiese teenwoordige tyd reg te gebruik, het hulle die vaardigheid bemeester om stories te skryf. Al wat hulle dan kortkom, is lewenswysheid en ’n goeie plot.

In ’n notule gebruik ’n mens ook die historiese teenwoordige tyd, maar alles word in die indirekte rede geskryf. Dit is baie sinvoller om vir leerders ’n woord-vir-woord-gesprek te gee (of nog beter, ’n opname te speel soos wat dit in die werklikheid gebeur) en te sê hulle moet dit weergee as ’n punt in ’n notule.

Gee vir hulle dieselfde gesprek en sê hulle moet ’n kort berig skryf. In ’n koerantberig word die dialoog hoofsaaklik in die indirekte rede gegee, met hier en daar ’n aanhaling om ’n belangrike uiting uit te lig. Maak seker hulle wend die verlede tyd reg aan en dat hulle die bywoordelike bepalings reg hanteer.

Gee dieselfde gesprek en vra vir ’n verslaggie. Een paragraaf. Verlede tyd, indirekte rede.

Vergeet van formules. Vergeet van die uitvangmentaliteit. Vergeet boweal van omskakeling, dis ’n onnatuurlike, wêreldvreemde ding. Die vaardigheid wat jong skrywers moet aanleer, is om van die begin af geskikte stylkeuses vir die toepaslike dokument te maak en dan die styl mooi konsekwent toe te pas. Hulle moet die leestekens reg gebruik en hulle moet die regte tyd kies om die teks in te genereer. Met die werkwoorde mooi netjies op hulle plek en die bywoordelike verwysings na tyd en plek akkuraat gekies vir die konteks en die teks. As hulle dit alles gedoen het, verdien hulle 100%. Gee dit vir hulle. Maak hulle lus vir skryf en entoesiasties vir die taal waarin hulle elke dag, sonder kennis van ’n enkele reël, ’n barshou kommunikeer.

Nee, dis nie so maklik as om vir hulle ’n bladsy met ’n formule op te stel en hulle dit soos ’n trop skape te laat leer nie. Maar ek vra my af wat die waarde van formules soos dié in handboeke en op Wikipedia is, as dit a) nie werklike taalgebruik weerspieël nie, en b) niemand oplei om enigiets sinvols met die taal te doen nie. Ons moet dalk op ’n punt besluit of ons hier is om kinders soos skape deur ’n graad te jaag en of ons hier is om hulle iets te leer. Want die tragiek is dat daar slim kinders is, bevoegde kinders, kinders met talent en aanvoeling vir die taal en met groot harte en ’n brandende passie wat hulle op papier wil uitstort, maar wat tot moedelose en verbouereerde stomheid geslaan word deur reëls wat geen verband met die werklikheid toon nie. En so verloor ons die volgende geslag se Louws en Van Heerdens en Breytenbachs, want hulle kies eerder ’n beroep wat sin maak as een wat bestaan uit “Skryf die volgende sin in die indirekte rede oor”.

Iets om aan te herkou in jou igloo.

UIT: VivA – Sophia Kapp

SLYPSKOOL 2020: http://pendit.co.za/slypskool-unieke-modules-vir-skrywers/